پیش بینی میکنم فشاری که داره به روحم وارد میاد باعث میشه در یک حرکت ناگهانی مثل نیو در انتهای بخش اول سه گانه ماتریکس از پشت میزم تا به بیرون از کهکشان میلکی وی پرت بشم ....من در معرض بمباران اطلاعاتی هستم که هر کدام می توانند تک تک سلولهایم را از هم جدا کنند و به اکناف جهان لایتناهی پرت کنند ...و شاید حالا کمی بفهمم که چرا همواره در محیطی قرار میگیرم که با آن بشدت احساس بیگانگی می کنم .....چرا که اگر در محیط دلخواهم باشم اثری از وجود زمینی ام بر روی خاک باقی نمی ماند و .......
سی پاره به کف در چله شدی
سی پاره منم ترک چله کن ........من این بیت رو امروز چند بار از هندزفری ام با آواز همایون گوش کرده باشم خوبه ؟ دویست بار ؟ سیصد بار ؟ چهار صد بار ؟ ..........
برچسب:
نویسنده: متین نجفی